|
Het is mogelijk onze linker- en rechterhersenhelft in combinatie te gebruiken. Ook 'de wetenschap' heeft ontdekt dat er ontelbare verbindingswegen zijn tussen onze twee hersenhelften die we kennelijk zelden gebruiken, en al zeker niet bewust gebruiken. Doen we dat wel, dan is dat een heel plezierig gevoel.
Werken onze hersenhelften in harmonie dan ontstaat er een gevoel van vrede vergelijkbaar met een lichte trance. Dit kan spontaan gebeuren, bijvoorbeeld tijdens het joggen, of als het je lukt te jongleren met drie ballen, of terwijl je een lange fietstocht maakt en de weg moeiteloos onder je vandaag glijdt terwijl je je gedachten laat dromen. Het gebeurt wanneer we dansen, wanneer we op een kladje tekenen tijdens het telefoneren of bij het luisteren naar een lezing, terwijl we uit het raam kijken in de trein en naar muziek luisteren op een mp3-speler. Of bij het bouwen van een kasteel samen met een kind op het strand. Creatief bezig zijn zonder aan het resultaat of aan de volgende taak te denken.
Wanneer we de wereld van dromen bewust binnentreden, hebben we training nodig en concentratie, moeten we alert zijn. Anders vallen we in slaap, of we zijn zo analytisch bezig dat we ons dagelijks brein blijven gebruiken en voortdurend twijfelen aan onze ervaringen. Het helpt om iemand bij je te hebben die je je innerlijke wereld in kan loodsen.
Dit heet een 'innerlijke reis', in het engels 'inner journey'. Eerst ontspan je je in een stoel, of liggend op een bank. Dan verken je je lichaam door middel van waarnemings- en ontspanningsoefeningen en vandaar ga je op weg naar de reis van je keuze. Dit kan zijn met de bedoeling antwoord te krijgen op een vraag, of om een innerlijk konflikt op te lossen, je kunt werken aan lichamelijke symptomen en klachten, of je kunt de innerlijke werelden en hun bewoners bezoeken. Tijd heeft hier geen betekenis, en het kan zijn dat je het gevoel hebt urenlang 'weg' te zijn geweest terwijl er maar een half uur voorbijgegaan is. Gedurende de gehele tijd dat je bewust aan het dromen bent, is het mogelijk snel weer terug te komen naar de dagelijkse werkelijkheid. Je gids helpt je hierbij en bewaakt je droomtijd, stelt vragen om te kijken waar je bent en suggereert mogelijkheden, helpt je later te herinneren wat er op je reis gebeurd is.
Innerlijke reizen zijn bekend om hun krachtig genezende werking, en kunnen over jaren heen gedaan worden. Omdat de tijd er geen rol speelt, maakt het niet uit wanneer je er mee verder gaat. Je kunt leren ze alleen te doen of je kunt een cd gebruiken met 'guided journeys' ofwel 'geleide fantasie', of een cd met shamanische drumritmes gebruiken. Innerlijke reizen, zowel als andere vormen van het werken met symbolen en beelden zijn door de eeuwen heen gebruikt door shamanen uit alle culturen, zoals ook in onze tijd door therapeuten, healers en zelfs psychiaters. Innerlijke reizen kunnen ook gedaan worden in een groep. Het is een goed idee om na je innerlijke reis op te schrijven wat je beleefd hebt, omdat je in een soort trance was -een trance is gewoon elke toestand die verschilt van je dagelijks bewustzijn- vergeet je net als bij een 'nachtdroom', al gauw de details. Het is ook goed om daarna even naar buiten te gaan, de natuur in. Vaak zie je dan ineens symbolen of beelden die je in je innerlijke wereld tegenkwam. Dit wordt 'synchroniciteit' genoemd, de gebeurtenis van het op gelijktijdig op elkaar inwerken van innerlijke en uiterlijke gebeurtenissen.
Het is ook mogelijk in een lichte toestand van bewust dromen te zijn terwijl je in de buitenwereld aktief aanwezig bent. Dit gaat het beste op een plek waar niet veel mensen zijn. Je kunt hiervoor de natuur ingaan en de buitenwereld en de krachten van de natuur vragen om je ontmoetingen en symbolen te brengen die je een antwoord geven op hetgene waar je vragen over hebt. Dit wordt een 'vision quest' genoemd, de zoektocht naar een visioen of een plan.
Er is training en oefening voor nodig om je waarneming op deze manier te kunnen gebruiken en vertrouwen. Dan kun je dit ook in een drukke winkelstraat doen en wordt het je tweede natuur.
Het verbinden van de innerlijke en de buitenwereld kan een verrijkende ervaring zijn en je leven kalmer en tegelijkertijd meer intens maken, zodat je veel minder stimulatie nodig hebt om het gevoel te hebben, dat je werkelijk leeft.
ZO BOVEN, ZO OOK BENEDEN (AS ABOVE, SO BELOW)
Paracelsus (1493-1541) ging uit van het oude, hermetische inzicht, vervat in de tabula smaragdina: zo boven, zo beneden. Het universum is op de verschillende niveaus volgens overeenkomstige patronen opgebouwd. De mens, als microkosmos, bevat alles wat er in de macrokosmos te vinden is. Zodoende kon de studie van de wereld uitsluitsel geven over de mens, en vice versa. "Alles wat er in de grote wereld is, niet meer en niet minder, is ook in het menselijk lichaam aanwezig. Dezelfde soorten hout, stenen, kruiden etc. die er in de buitenwereld zijn, zijn er ook in de mens, alleen niet in dezelfde gedaante als in de elementen… Wie in staat is de gedaanten ervan in het menselijk lichaam te herkennen - dus: dit is de saffier in de mens, dat de mercurius, dit de cipres, dat flos cheiri etc. - die heeft het boek van het menselijk lichaam juist bestudeerd en doorgrond." (Artsen op dwaalwegen pg. 67)
bron: Wikipedia,Paracelsus
Tijd, ruimte en andere maatstaven
Dus waaruit bestaat de realiteit van de 'innerlijke wereld'? Als we in onze wereld drie dimensies kennen, betekent dat dan dat er andere dimensies zijn die we zouden kunnen waarnemen als we in staat zijn de grenzen van ruimte en tijd te overschrijden?
Deze vragen hebben mij beziggehouden sinds het me voor het eerst duidelijk was dat ik dingen wist over mensen, situaties en gebeurtenissen die niet leken te passen in hetgene wat mij over het leven geleerd werd toen ik opgroeide. En met een vader die van beroep natuurkundige was, waren concepten zoals 'oneindigheid' me al op jonge leeftijd bekend.
Toen ik een jaar of twaalf was werd het me duidelijk dat niet iedereen de dingen zo beleefde zoals ik, zoals ik altijd aangenomen had. Maar door deze vroege wetenschappelijke concepten ben ik skeptisch gebleven en zoek ik altijd naar 'bewijzen' dat mijn waarneming klopt.
Het lijkt me nu logisch dat tijd en ruimte maatstaven zijn waarmee we onze dimensie definïeren (en ook begrenzen). Zoals de maatstaven van lengte en breedte gebruikt worden om een rechthoek op een stuk papier neer te zetten, bijvoorbeeld wanneer je een plank wilt gaan kopen die in je boekenkast moet passen. Met enige oefening is het mogelijk de maatstaven van tijd en ruimte te overschrijden, zoals veel films ons al laten zien. Als je ooit een video bewerkt hebt op je computer, of film animatie software gebruikt hebt, dan heb je kunnen zien hoe de 'tijdlijn' werkt! Je gooit er beelden in of haalt ze eruit en het veranderd de scene in de toekomst of in het verleden. En in de tijd voor computers tekenden we op een klein kladblokje poppetjes die op elke pagina net iets anders deden. Met je duim ritselde je er snel langs en het bewoog! Van tweede dimensie naar derde dimensie. Een blaadje eruit en een andere beweging en het poppetje springt omhoog inplaats van omlaag...
Toen we klein waren hadden we geen besef van tijd, het duurt lang voor een kind de begrippen 'vandaag' en 'morgen' gebruikt. Kleine kinderen beleven alleen maar het huidige moment, en mensen die de deur uitgaan zijn verdwenen!
Net zo makkelijk als we 's nachts gaan slapen en de limieten van onze fysieke wereld verlaten, kunnen we de dimensies net boven ons binnenstappen, er wordt slechts een lijntje toegevoegd aan de tekening, zoals een stippellijntje schuin door een vierkant er ineens een drie-dimensionale kubus van maakt. Een kwestie van waarneming.
In mijn ervaring met het geven van readings voor mensen over hun leven, bewegen wij ons op deze tijdlijn -of tijdspiraal- door de kracht van onze intenties, en door een keuze te maken nemen we of het ene of het andere pad. Het 'zien' van de toekomst is daarom alleen maar het vermogen om te zien wat er op een bepaalde lijn ons tegemoet komt. Een nieuwe keuze kan dat weer veranderen. En door op een andere manier naar het verleden te kijken, met een ander gevoel, bijvoorbeeld met vergiffenis en begrip inplaats van wrok en pijn, kunnen we ons opnieuw verbinden met de centrale 'kern' van het wiel van de tijd op een manier die ons en onze keuzes voor de toekomst nieuwe kracht geeft.
_________________
|
Paranormale zaken 
